Christopher Street Day

Biz Türkler. Eşcinselleri, transseksüelleri sevmeyiz. Onlara kendilerini satmaktan başka iş alanı sunmadığımız gibi sırf hoşumuza gitmedikleri için döveriz. Homofobik bir toplumuz. Ancak nasıl oluyorsa hayat kadınları, travestilerin kendilerinden daha çok kazandığından şikayet eder. Türkiye'de en çok sevilerek dinlenen şarkicilar ve kadınlarla birlikte erkeklerin gözbebeği olan talkshowcuların arasında gayler ve transseksüeller var, yine nasıl oluyorsa. Aslında nasıl olduğu belli: çeliskilerle doluyuz. Hala tabularımızdan kurtulamadık. Ama gizli eşcinsellik ne kadar kabul etmesek de çoğumuzda var. Ayrıca insanları kalplerine göre değerlendirmeyi öğrenemedik. Ben insanımızı bu konuda çok ikiyüzlü buluyorum.

Birkaç senedir Almanya'nın Köln kentinde yaşıyorum. Burada çok sayıda gay, lezbiyen ve transseksüel bulunuyor. Biseksüeller de tabi. Sembolleri olan Gökkuşağı rengini pekçok evin penceresinden sarkmış bir vaziyette görebilirsiniz. Yılda bir kez Christopher Street Day adı altında çok renkli, eğlenceli, kutlamalarla dolu bir geçit töreni gerçekleştiriliyor. Kendi boyadıkları, süsledikleri tören arabalarıyla bol techno müziği eşliğinde, danslarıyla renklendirerek şehir merkezinde konvoylar halinde saatlerce dolaşıyorlar. Tabii ki belediye tarafından her türlü güvenlik önlemi alınıyor. Dans ediliyor, bol içki tüketiliyor. Sokaklar cam şişe kırıkları ile dolduğu için dikkatli yürümek gerekiyor. Konvoya dahil olan arabalardan bu eğlenceli töreni izlemeye gelenlere eşcinsellikle, cinsel yolla bulaşan hastalıklarla ilgili bilgilerle dolu broşürler ve prezervatifler dağıtılıyor. Arabalara yakınsanız attıkları çiçek ve şekerleri de yakalayabilirsiniz tabi:)

Çesitli başka etkinlikler de düzenleniyor şehir merkezinde. Örneğin dünyanın farklı yerlerinden gelen lezbiyen ya da gay müzisyenler farklı türlerde müzikler yapıyorlar. Bana Almanya'da yaşayan bir arkadaşım, artık bu Gay Pride'in eski anlamını yitirdiğini ve show'a dönüştüğünü söyledi. Eskiden Gaylerin kendilerini topluma kabul ettirmek icin verdikleri uğraşları olarak düzenleniyormuş bu gösteriler. Simdi belki de show'a dönüşmesinin nedeni burada rahatça yaşayıp, heteroseksüellerle aynı haklara sahip olmaları (iş sahası, evlilik) olsa gerek. Artık herkes bizi kabul ettiğine göre rahatça eğlenip dans edebiliriz, diye düşünüyorlar sanırım.

Bu yazıya 16 Temmuz 2006 Köln gösterilerinde bizzat çektiğim fotoğrafları ve izlenimlerimi aktarmayı planladım. Ancak Christopher Street Day'e ilişkin tarihsel bilgileri de burada sunmak isterim.

Polisin eşcinsellere uyguladığı (çoğunlukla gay barları basarak) şiddete karşı New York'un Greenwich Village semtinde bulunan Christopher Sokağı'nda 27 Haziran 1969'da bir ayaklanma başladı. Ayaklanma Stonewall adlı bir barda gerçeklestiği için tarihe Stonewall İsyanı olarak geçti. Eşcinseller sokakta günlerce polisle çatıştı. 1970 yılından itibaren her yıl haziranın son haftasında bu yaşananlar çeşitli gösterilerle anılmaya başlandı. Almanya'da zaten 1972 yılından beri gay ve lezbiyen gösterileri yapılıyordu ancak ilk Christopher Street Day 1979'da Berlin, Köln ve Bremen'de kutlanmaya başlandı. En büyük gösteriler son yıllarda Köln ve Berlin'de gerçekleşiyor. Karnaval havasında geçen CSD'e Avrupa'da bulunan Türk eşcinseller, lezbiyenler ve transseksüeller de katılıyor. Köln'deki katılımlar 1 buçuk milyon insan civarında. Değişik ülkelerden ve Almanya'nın farklı kentlerinden pek çok kişi özellikle bugün için gösterilerin yapıldığı kentlere geliyorlar. Aktiviteler konserlerle ve geçit töreniyle sınırlı kalmıyor, politik konferanslar da düzenleniyor ve eşcinsellerin problemleri tartışılıyor.

Objektif bir kişi olarak benim izlenimlerim bol dans, eğlence ve bol bira oldu. Güleryüzlü (gay'in İngilizce anlamı "neşeli" demek zaten) insanlardı, kıyafetleri ilginçti, dansları ilginçti, cinsel kimliklerini özgürce ortaya koydukları gibi hiçbir şekilde kimsenin rahatsız edildiğine de şahsen tanık olmadim. Sadece deri kıyafetler içinde, elleri arkadan kelepçelenmis, bacakları kırbaçlanmis birini gördüm, zincirle arkasindan gelen birisi tarafından yönetiliyordu, onun durumuna üzüldüm kendi çapımda. Çünkü her yanı yara bere içindeydi. E tabi fantazi, karışamaz kimse. Yine de üzüldüm.
Benim için ilginç bir gündü, konuya dair bilgilerle birlikte sizlerle paylaşmak istedim. Saygı ve hoşgörü dileğiyle.