19 Mayıs, 2007

30 Yaş Üzeri Ailesi İle Oturan Bekar Erkekler


30 yaşını aşıp halen bekar ve evde ailesi birlikte yaşayanları düşününce ; çevremde birçok örneği mevcut olmakla birlikte aklıma ilk olarak 2 kişi geliyor. Birincisi “George Costanza” ikincisi ise ben. Birincisi hayali karakter ikincisi gerçek ben.

Biraz George Costanza’yı tanıyalım ;

George Costanza üzerinde birçok negatif özelliği taşır. Mızmız, kendini sürekli demoralize eden, güvenilmez , aşırı kuşkucu, yalancı ve nevrozludur. Kadınlarla olan ilişkileri hep başarısız sonuçlanmıştır.Bunun yanı sıra çok zekidir ancak aklı fikri sekste olduğu için bunu ortaya koyamaz. Evlilikten deli gibi korkar.

Hiçbir işte dikiş tutturamamıştır. İş yerinde muhakkak utanç verici büyük bir hata yapar ve bu hatalar hep küçük hesapları ile kazanmayı umduğu bir avantajı elde etmek için uydurduğu yalandan kaynaklanır.

Sonunda durum içinden çıkılamaz bir hal alır ve kovulmakla sonuçlanır. En büyük hayali mimar olmaktır ve bir keresinde sahte mimar olarak ortalığı karıştırır. Ayrıldığı işine ertesi gün hiçbir şey olmamış gibi gidecek kadar da pişkindir.

Kendi kişiliğini “bağımsız” ve “ilişki içerisinde ki “ George olarak 2 ye ayırır. İlişki içerisindeki George son derece donuk, zevksiz ve hapishane hayatı gibi boğucudur. Bu sebeple karşı cinse bağlanmaktan deli gibi korkar.

Bunun aksine bağımsız George ise gerçek doğasının yansımasıdır. Neşelidir, zekidir ve belli özel durumlara göre alt kişiliklere ayrılır ona göre hareket eder. 2 ayrı kişiliğin birleşmesi ona ölüm gibi geldiğinden asla izin vermez.

George ‘un tuhaf ve yetişkin nevrozlu kişiliğinin altında yatan sebep ise devamlı kavga eden , gürültücü , psikopat ,hasta , dominant anne ve babasının sergilediği tavırlardır. Hatta 30 sene önce ayrılmış olsalardı George ‘un normal bir kişi olma olasılığı bile mevcuttur en yakın arkadaşına göre.

Aslında karakter ve yaşantı olarak ortak noktalarımız çok az George Costanza ile. Ben ve benim gibilerin abartılmış , sıradanlıktan çıkartılmış hali diyebiliriz onun için. 30 yaş üzeri erkeklerin ailesi ile birlikte oturan cinsinin uç noktası.

Ben bazen aynaya bakarken gülerim. Şimdiki halim gitmiş ve yukarıda ki fotoğraf gibi görüneceğimi , zaten var olan anksiyete bozukluğumun derinleşip daha bir nevrotik hal alabileceğini düşünürüm.

Bir sabah uyandığımda Kafka’nın “Gregor Samsa” sı gibi bir böceğe değil de , Seinfeld ‘in George Constanza’sına dönüştüğümü fark edersem ne olur acaba..

Sizi bir George Costanza repliğiyle uğurluyorum :

Sen hiç dizlerinin üzerine çöküp , beni tanıdığın ve benim zeka geriliğime ulaşabildiğin için tanrıya şükrediyor musun ?

3 yorum:

İsimsiz dedi ki...

metecim ne diyiim çok güzel analiz etmişin george costanzayı ben de 30 unu hafif geçkin ve hala ailesiyle yaşayan bir insan olarak bazen george costanza olduğumu düşünmüyor değilim, aslında hepimizin içinde bi yerlerde nevrotik bi george costanza saklıdır belki de kimbilir.Lisedeki beden hocasının george a hitap şekliyle (George Cantstandya)...:)
Uğur

Angelus dedi ki...

Uğurcum konu Seinfeld olurda sen susarsan ben bu diyarlardan giderim zaten. Bekliyordum yorumunu. Ama birde ben yazılarımı Angelus lakabıyla yazarken , senin bana ismimle hitap etmen var ki , bu işte Kramer' lik bir durum. Gerçi sen o saçlarla Richard Gere havasındasın ama :)

İsimsiz dedi ki...

Cosmo Kramer+ Richard Gere senteziyim ben Metecimm...:)) Kramerca bir nidayla hoochieee mammaaa...