Aşk

Ben kimsenin bileğini tutmadım uyurken. Sanki yanında ki kaçıp gidecekmiş gibi korkuya kapılan bir çocuğun sıkı sıkı kavrayan minik elleri gibi , bir kuşu avuçlarında tutarmış gibi , ne sıkı ne gevşek tutmadım. Ben hiç bu kadar mutlu olup bu kadar korkmadım. Ben hiç......

Hiç yaşamadıklarımı ve hatta daha evvel hiç yaşanmamış gibi gelen ne kadar his varsa ; minik devler gibi ayaklandılar içimde şimdi. Her sağa sola koşturmalarında kalbim hızla atıyor. Ben kalbimin hızlı atmasını sevmem oysaki. İlk defa zevk alıyorum bundan çok uzun zaman sonra. İlk defa o minik devler içimde bağıra çağıra coşkuyla geziniyorlar içimde. Serbest bıraktım onları.

Şarkılar çok uzun zaman sonra başka geliyor kulağıma. Anlam yüklüyorum en olmadık şarkılara. En olmadık yerlerinde hüzünlenip en olmadık yerinde coşuyorum. Ben eskiden şarkıda dinlemezdim çok. Duyup geçerdim ama içimde hissetmezdim. Ben hiç bu kadar duygularımı melodilerde aramamıştım.....

Gün farklı bir anlamla başlamamıştı. Güneşin doğuşuna sevinmemiştim uzun zamandır. Akşama kadar kendimi yarım hissedip , akşamları tam olmamıştım. Gün güneşle değil ,biriyle doğmamıştı yüreğime. Gecenin karanlığı gibi hüzün gündüz vakti içime düşmemişti. Uzayan gölegelerinde hasretin oturup bir başıma sigara içmemiştim uzağa bakarak. Taa derinlere...

Ben hiç ama hiç bu kadar ve böyle aşık olmamıştım. ......