Yanmak

Hamken pişmek , hamken olmak. Çiğliğin ağız burucu tadından çıkıp arzulanacak lezzete sahip olmak. Yanmak. Sıkıntıları sinede göğüsleyip gıkını bile çıkarmadan yanmak. Büyük bir tevekülle var olanı , olduğu gibi abartısız kabul etmek. Yanmak , çile çekmek. Olmak , öze ulaşmak.

Yanmanın yolu aşktan geçer. Aşk ne büyük ateştir ki harında bir metalin eriyiğinden daha parlak ışık saçar insan. Dokunduğu yeri yakar. Yok edişinin ötesinde , yeni bir şekillenmeyi ve üremeyi müjdeler. Örste yediği her darbeyi hayattan , suyunu duygulardan alır. Katılaştığında sarsılmaz bir inanca sahip olur. Bir çelik kadar sert, bir yay kadar esnek. Aşka aşık olmanın başka yolu yoktur.

Dünyevi zevklerden vazgeçemeyen nefis , hevesini burda arar. Alışkanlıklar, tutkular ve en kabasından herşeyi yüklediği kaderdir sebebi çoğu zaman. Herşey bir yansımadan ibarettir dünyada ve güzeldir haktan olduğundan ötürü ama kendisi varken yansımasıyla yetinmek sadece bir tembelin işidir. Herşeyde olduğu gibi aşk emek gerektirir.

Sonsuz affedicilik karşısında duyulan ince hassasiyet ve onu kaybetme korkusunun yüreğe çökmesi. Bir sevgiliye böyle davranmalıdır. Korkmalıdır insan. Gazabından değil ama. Sevgisinden mahrum kalmaktan.

Ramazanınız mübarek olsun.....