HAYALLER

Hayalci adamım ben. Orhan Veli'nin dalgacı Mahmut'u misali aslında gökyüzünü ben boyarım maviye her sabah. Kafamdaki limitsizlik her ne kadar yine gördüklerimle sınırlıysa da , bir rüyanın halüsinasyonu kadar gerçek ve delilik arasında gidip gelir. Şimdiye kadar tüm algıladıklarım hayal çorbasında tuz olur, çeşni olur.

Benimle çok ciddi bir konuyu konuşurken dahi , suratınıza sırıtarak bakıyorsam eğer , anlayın ki o an anlattıklarınızı almışım, kafamda evirip çevirmişim. Çok kayda değer birşeyse söylerim belki ama genelde bu anlık sırıtışların sonu konunun, ciddiyetine göre tekrar suratımı asmakla biter .Gariptir ki konuşurken bir anda sırıtan sonra ciddileşen egoist manyaklar karizmatik gelebilir insanlara ama ben dinlerken yaparım bunu. Karizma hak getire. Deli mi ne ?

Yolda zaman geçirmek için hayal kurarım. Otobüsün camından bakarken dışarı ,aslında baktığım akıp giden yol ve binalar değil ; gözümün önündeki gizli perde de oynamakta olan sahnedir. Müdehale ederim bir yönetmen gibi. Olmadı bu sahne baştan. "Action ! " Ta ki mükemmelleşip bir daha bunun hayalini kurma ihtiyacı hissetmeyene kadar. Uzun seyahatlarin en iyi ilacıdır hayal kurmak.

Uyumadan evvel , yatakta bir sağa bir sola dönmeden sabit kalabilmek için hayal kurarım. Günün sonunda yaşadığım olayları yaşadığım gibi değil , yaşamak istediğim gibi yaşarım yeniden. Çok eğlenceli ve rahatlatıcıdır bu. Ben olamayan benin ortaya çıktığı zamanlardır. Zamanı geri almaya kudretimiz yoktur işte , hayallerle rahatlarım. Kendim olmayan çok daha neşeli , sert vs. , uçlarda yaşayan ben olur keyiflenirim de , keyiflenirim. Tyler Durden'a rahmet okuturum sabah kalktığımda "Gregor Samsa" olmamak için.

Ya birgün hayatın tüm gerçekliğinden kopup , kendi hayal dünyamda yaşamayı tercih edersem. Kısacası delirirsem. Çok korkutucu geliyor ama bir yandan da aman ne güzel olur. Düşünmeyi bırakıp , farkındalığın acısını yaşamam artık.

Ben insan olduğum için yaparım tüm bunları. İnsan olmak için .....