tag:blogger.com,1999:blog-35964183.post804608985244341712..comments2007-04-30T16:54:28.725+03:00Angelushttp://www.blogger.com/profile/07798204087445087174noreply@blogger.comBlogger5125tag:blogger.com,1999:blog-35964183.post-49621804424938762952007-04-30T16:54:00.000+03:002007-04-30T16:54:00.000+03:00blog sahiplari yok galiba:(Anonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-35964183.post-29235417614608441482007-04-30T16:50:00.000+03:002007-04-30T16:50:00.000+03:00sayın angelus;<BR/>öncelikle yazınızı çok beğendiğimi söylüor sonra konu hakkında yorumda bulunmak istiyorum. öncelikle gerçekten böyle oluyor sizin hoşlanmadığınız şeylleri ilerki zamanlarda siz de yapayorsunuz. bunun en basit örneği annemin beni küçükken arkadaşlarıma göndermemsi aaa ne işin var elin evinde başına bir iiş gelir olmaz demesini o zmnlar sank<BR/> gidenlere bir şey oldu diye düşünür oturur ağlardım şimdi bende 37 yaşındayım ve bir oğlum var 11 yaşında bende bunu aynısını yapıyorum tabi oğlumda inanki bu oluor sizde inşallah bab olunca anlarsınız benim babmda ayn tarif ettiğiniz gbi dir hatta biraz despottur :D ama çocukları sewer onlar müthiş bir ilgisi vardır heel en son olan yeğeni(amcamın kızı) tekne kazıntısına karşı inanılmaz her ailede vardır bu tekne kazıntıları:D kıskanıorumda bn bu yaştaki kadın her neyse konu çok saptı bitti by:DAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-35964183.post-16407672490925084312007-04-30T16:39:00.000+03:002007-04-30T16:39:00.000+03:00ooooo biri bizi mi çağırdı bi yazıı okuım yorumuda yapcam!!!!!!:DAnonymousnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-35964183.post-39831715299001580842007-04-29T23:21:00.000+03:002007-04-29T23:21:00.000+03:00Ben bazen babaların bu tür söylemlere, gerçekten içlerinden gelmeden girdiklerini düşünüyorum. Bunun da anlaşılması basit aslında. Babayı kendi ortamında görmek, ama uzaktan. Kendi yaşıtları arasında kelimeleri nasıl seçiyorlar, esprileri nasıl, falan filan? Bize, kendilerini söylemek zorunda hissettikleri ve kemik düsturlar edindikleri bazı tembihler var. Yeri ve zamanı gelince takıveriyorlar o bandı ve o kendiliğinden çalıyor. Her seferinde kelimeler dahi değişmeden tekrar eden bu kasetler, aslında bize karşı ne kadar da samimiyetsiz olduklarını gösteriyor da farkında bile değiller bunun. O duvarı yıkabilselerdi, 44 den kalma o saçma Türk işi erkeklik gururlarını kırıp bize bir kere arkadaşça yaklaşabilselerdi "bırak olm yaşa hayatını, bir yandan çalış ekmeğini kazan ama tadını çıkar günlerinin" gibi şeyler söylerlerdi eminim. Ama yapamazlar işte. Neyse. Biz de kendi saçma gururumuzun şimdiden ne kadar kemikleşmiş ya da yumuşamış olduğuna bakarsak gelecekte muhtemel evlatlarımıza nasıl davranacağımızı kestiririz, diyorum ben...cLuMsYhttp://www.blogger.com/profile/18087016706591879491noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-35964183.post-28851018135348551442007-04-29T21:07:00.000+03:002007-04-29T21:07:00.000+03:00sayın angelus merak etmeyiniz,<BR/><BR/>Genç okurların hep burada.Yorum yapmıyorum belki ama okuyorum hepsini.Belki bu tembellik,zamanında kitapları okuyup özetlerini internetten indirmemden kaynaklanıyor.Ama bgn canım çok yazmak istedi bn de yorum yapayım bari dedim.<BR/><BR/>Evet yaşayıp göreceğiz...İnşallah o günler gelir de.Ama sen bu gidişle oğlunla arana bi kırk yılı koyacakmışsın gibi gözüküyor.Arada baya bir yaş farklı olacak ve sen hey gidi günler deyip sandıktaki dvdlerine bakarken çocuk:"Hey Mete ben arkadaşlarımla Mars'a gidiyorum." diyecek.Görmek istiyorsan elini çabut angelus.Zaten canımız da düğün istiyordu şöyle yazın ortalarında,ilk dansın Ferhat Göçer'in "cennet" adlı parçasıyla yapıldığı:-)))Anonymousnoreply@blogger.com